Blogmotivatie XnMe

In het eerste kwartaal van 2008 heeft de Heer ons geloof meer en meer teruggebracht tot de essentie van wat het moet zijn. Namelijk Christus en Zijn leven zichtbaar in ons.
Dit is de 'goede strijd' die we nu strijden en waarvoor ik bid, die standvastig te blijven strijden.

Naast mijn eerste en engelstalige blog http://image-of-christ.blogspot.com/ besloot ik in Februari 2009 tevens een nederlandstalige site omtrent dit onderwerp te starten, ter vertaling van de engelstalige stukken in het nederlands, voor nederlands publiek.
Blogs door mijzelf geschreven dragen de blogpseudoniem XnMe.

Thursday, 19 February 2009

Dat zij verre van mij!

Door David Tryon
(Uit een oud Christelijk tijdschrift, daterend uit de 2e helft van de vorige eeuw)
--------------------------------------------------------------------------------------

Jezus had zojuist aan zijn discipelen verteld dat Hij in Jeruzalem zou lijden en sterven. Petrus keurde dit soort gepraat totaal niet goed. “Dat zij verre van U Heere,” riep hij uit, “dat zal u niet gebeuren!” Het was op dit ogenblik dat de Heer Zijn discipelen uitlegde: “Indien iemand achter Mij wil komen, hij verloochene zichzelf en neme zijn kruis op zich en volge Mij. Want degene die zijn leven tracht te behouden, zal het verliezen…” Deze woorden wezen op een onverbiddelijke en onontkomelijke wet in het Christelijk leven en geestelijke ontwikkeling. Niemand van ons kan eraan ontkomen, al hoewel het een wet is waaraan elk van ons, vroeg of laat, wenst te ontkomen. We hebben grote plannen voor onze Christelijke levens, zoals Petrus die had voor Zijn Meester. En als de schaduw van het Kruis ook maar enigszins bij ons in de buurt komt, reageren we instinctievelijk als Petrus: “Dat zij verre van mij. Dat zal mij niet gebeuren!” En we proberen onze levens ‘te redden’, onszelf te beschermen, vastklampend aan onze plannen en vasthoudend aan onze reputaties, onze mening over onszelf, onze zielige kleine meerderwaardigheden, ons rooskleurige plaatje van het type Christenen dat we graag willen zijn. We geloven werkelijk dat de weg naar het “Leven’, het volle Christelijke leven dat we zoeken, in die richting gezocht moet worden. En toch, is het niet waar dat we telkens op de drempel van een voller Christelijk leven komen te staan; we het zo duidelijk kunnen zien, maar er op de een of andere manier niet komen? Waarom zijn we doorgaans gefrustreerd? Wat is deze moeilijke, haast onoverkomelijk lijkende barriere die ons de weg lijkt af te zetten naar het leven waar we zo naar verlangen? Ik denk dat ik weet wat het is.
Het is deze wet dat “degene die zijn leven tracht te behouden, het verliezen zal”. In onze pogingen “ijverige” christenen te zijn werpen we ons op tegen deze wet, maken we onszelf moe, bezeren en breken we onszelf, en brengen we onszelf tot wanhoop ten opzichte van deze wet. En zodra we wat opgeknapt zijn proberen we het wederom, zeker van het feit dat wanneer we ons leven redden we Leven zullen vinden.

Onze levens redden
Alleen Jezus kan ons de waarheid omtrent deze zaken onderwijzen door Zijn Geest. Het slechts met ons verstand te weten, zal ons tot weinig nut zijn. We moeten door middel van de ervaring de betekenis ondervinden dat alleen wanneer we ons leven verliezen, we Leven zullen vinden. En laat ons er duidelijk over zijn. Ten einde de ware weg naar het Leven te vinden zullen we ons leven compleet het tegenovergestelde moeten gaan leven van hoe we het voorheen gedaan hebben. “Vlees en bloed” kan dit echter niet bewerkstelligen. Slechts de Heilige Geest kan ons die weg tonen en ons erin leiden. Wat betekent het om ‘ons leven te redden’? Het betekent “Nee, dit zal mij niet gebeuren!” roepen, zodra de schaduw van het Kruis dichterbij komt. Het is de manier waarop we reageren op het naderend Kruis die uitmaakt of we ons leven zullen verliezen of vinden. Wat betekent het Kruis? Het betekent verwonding en dood. Ben ik vastbesloten niet verwond te raken? Wijs ik alle zaken af, of vlucht ik voor alles weg dat me pijn kan doen of dat me ongerief brengt? Ben ik vastbesloten niet te sterven, dat is, dat ik koste wat kost mijn reputatie, plannen, trots en eigendunk, en al het andere zal redden? Zo ja, dan is dat mijn poging om mijn leven te redden en Jezus zegt dat ik het op die manier zal verliezen.

Uiterlijke kenmerken
Wat zijn de uiterlijke kenmerken van een leven dat zichzelf redt?
Hun naam is Legio! Eén is een geest van mopperen en zelfmedelijden.
Een andere geest is die van voortdurend zichzelf rechtvaardigen, en daarbij elke kritiek afwijzen. Een ander is de geest van vasthouden aan haat, nooit ook maar enig onvriendelijk woord of daad vergetend. Een ander uit zich in het niet waarderen of onderwaarderen van anderen, hun karakter, wat ze bereikt hebben, zodat de kritische persoon zelf in vergelijking groter en beter overkomt. Nog een andere geest is die van het weigeren van verantwoordelijkheid die aanvaard zou moeten worden; een nep-nederigheid die niet wil riskeren in zijn/haar trots gekrenkt te worden bij eventueel falen. Weer een ander is die van het aandacht vestigen op eigen goede daden – terloops en/of subtiel en zelf wegcijferend natuurlijk – maar evengoed aandacht op zichzelf vestigend. Een andere geest is die van iemand die zich laat leiden door stemmingswisselingen. Nog een andere geest is die van het wanhopig trachten een hand te houden aan zijn/haar eigen leven, omstandigheden en zaken, en die van anderen. Zo iemand zal zelfs in gebed tot de Heer smeken de zaken vanuit zijn/haar oogpunt te bekijken. Gedeeltelijk komt dit door het afwijzen van onderbrekingen of wijzigingen in omstandigheden en eigen plannen, of het afwijzen van mensen die zich niet gedragen zoals deze persoon dat graag wenst.

Leven door sterven
Wanneer deze of soortgelijke zaken ons leven karakteriseren, is het zeker dat we ons leven proberen te ‘redden’, hoe ijverig en vurig ons Christelijk dienen ook is. En de wet waarvan Jezus sprak zal onverbiddelijk in werking treden om ons buiten het Leven te houden. Wat is het alternatief? Het alternatief is om Hem een complete keer in ons leven te laten bewerkstelligen, in de manier hoe we ons leven leiden, ons zachtmoedig de betekenis van het Kruis te onderwijzen, en veeleer het afleggen van ons leven dan het bewaren ervan. Hij kan ons leren hoe we sterven aan zelf-medelijden en zelf-rechtvaardiging, aan alle aanwezige afwijzing en haat in ons leven van verleden en heden, tot aan het genot van het zich groot voelen door anderen klein te laten lijken. We zullen leren te sterven aan onze stemmingswisselingen en gevoelens, onze plannen en afspraken. En we zullen leren om alle wijzigingen met blijdschap te aanvaarden, die eerder onze afwijzing kregen, als Zijn manier om Zijn Kruis op ons leven te leggen.
En dan zullen we merken dat onze geslagen, verwonde en gebroken geestelijke levens zachtjes door de open deur van Zijn Kruis worden getild over de grenzen van dat Opstandingsleven waarin Hij ons roept deelgenoot met Hem te zijn.

Tuesday, 17 February 2009

Menselijke wijsheid teniet gedaan

Door Jesse Penn-Lewis
(Bron: een Christelijk tijdschrift daterend uit 1912)
-----------------------------------------------------------------------

Want het woord des kruizes ..... is een kracht Gods. Want er staat geschreven: Verderven zal Ik de wijsheid der wijzen..” 1 Cor 1:18-19

Het Kruis is niet alleen God's complete antwoord op de val van de mens, maar het is ook Zijn belangrijkste wapen in het afrekenen met de effecten ervan in het menselijk ras.
De oorspronkelijke veroorzaker van de val was de slang, toen hij fluisterde, “U zult aan God gelijk zijn', maar de open deur waardoor zonde naar binnen kon treden, was het intellect, en het legitieme verlangen naar kennis.

“En de vrouw zag, dat de boom ... begeerlijk was om daardoor verstandig te worden,” Gen 3:5-6
Het was via het pad van het intellect dat de zonde de wereld binnen kon treden. De val van de mens eindigde in groffe vleselijkheid in de dagen van Noach, maar begon in Eden in het meest verheven deel van de menselijke natuur; het deel van de mens dat zich naast zijn geestelijk vermogen bevindt om gemeenschap met God te kunnen hebben.
De apostel's verwijzing, in 2 Corinthiers, naar de Val in Eden, toont aan dat de slang, in zijn vaardigheid, zich toegang verschafte tot het intellect, het denken van de mens. (2 Cor. 11:3). Vandaar dat het MENSELIJK INTELLECT NET ZO GEVALLEN IS ALS DE REST VAN ZIJN NATUUR. Luister naar de Farizeeer die ooit zelf “een Hebreeër uit de Hebreeën, ... naar de gerechtigheid der wet onberispelijk.” was. (Fil. 3:6)
Hij zegt in Ef. 2:3:
“ook wij allen hebben vroeger daarin verkeerd, ... handelende naar de wil van het vlees en van de GEDACHTEN, en wij waren van nature, ...... kinderen des toorns
De mens is zo verduisterd in zijn verstand (Ef. 4:18), dat de geestelijke zaken dwaasheid voor hem zijn (1 Cor 2:14), en hij kan het niet begrijpen. Hij heeft die geestelijke perceptie verloren, evenals het geestelijk begrip dat Adam bezat voordat hij viel, die hem in staat stelde gemeenschap te hebben met God.
Het goddelijk doel 'Ik zal de mens vernietigen' in zijn vervallen staat, zoals verklaard en uitgedragen als type middels de Zondvloed, en volbracht voor het gehele menselijke ras middels de dood van Christus aan het Kruis, omvat de wijsheid van de mens, en de pogingen van de mens om God te leren kennen door middel van 'wereldse wijsheid', geboren en ontwikkeld vanuit een gevallen intellect.
Vandaar dat het Kruis niet alleen het antwoord is op de Val, die bestaat uit de vervallen schepping gedragen wordend naar het Kruis des doods in een plaatsvervangend persoon; maar ook een antwoord is als individueel geaccepteerde boodschap, zijnde 'de kracht van God' om de wijsheid van de wijzen te vernietigen. En dan bedoel ik hier de gevallen wijsheid van de natuurlijke mens die “dwaasheid is bij God”.

Geen hulp maar Redding
M
enselijke wijsheid wordt vernietigt door het Woord van het Kruis, wanneer hij zich onderwerpt aan de wijsheid van de Schepper, en nederig de redding en verlossing aanneemt die het Kruis hem aanbiedt. Het Kruis is het wapen van de Schepper om de wijsheid die door de Val is voortgebracht te doden. Middels de 'dwaasheid der prediking' (1 Cor 1:21) – dat is dwaasheid voor het intellect van de gevallen mens, “redt” de Schepper allen die geloven in Zijn Woord, en die zijn weg naar redding aannemen.
Het 'woord van het Kruis" is voor de mensen die verloren gaan dwaasheid, naar menselijke wijsheid gesproken; maar de 'dwaasheid van God' – die de mens 'zot' noemt, bestaand uit redding middels de dood van een Ander aan een Kruis – is 'wijzer dan de mens', omdat door het wapen van het Kruis, de Schepper de gevallen wijsheid, die mensen ver weg houdt van de echte wijsheid van God, vernietigt.
Meer dan dat, God maakt de gevallen menselijke wijsheid 'dwaas' in de ogen van de wereld, door een ieder, die Zijn redding door het Kruis aanvaarden, te redden vanuit de diepten van de zonde; en op die manier voor de ogen van mensen, bij het nederig aannemen van de boodschap van het Kruis, datgene bereikt wat de gevallen wijsheid, met al haar redeneringen en pretenties, gebaseerd op het menselijk intellect, niet kon bereiken. Ontelbare keren heeft God de wereldse wijsheid 'dwaas' gemaakt voor de ogen van de mens, door zondaars die in de diepten van hun zonden gezonken waren eruit te tillen door middel van simpelweg geloof in de boodschap van de redding door het Kruis.

God’s wijsheid
“Oh de diepte der rijkdom, van zowel de wijsheid als de kennis van God! Hoe ondoorgrondelijk zijn Zijn oordelen en onbegrijpelijk Zijn wegen.”
“Hoe ondoorgrondelijk zijn Zijn oordelen en hoe onbegrijpelijk Zijn wegen.”
Het Kruis is God's wijsheid, reeds in de eeuwigheden van voor het bestaan van de aarde bepaald, als zijnde Zijn enige wapen om af te rekenen met:
(1) de Val van de aardsengel in de hemel, Satan, en al de verschrikkelijke
consequenties daarvan in de geestelijke wereld;
(2) de Val van het menselijk ras in haar gemeenschappelijke vertegenwoordiging, Adam, en al de verschrikkelijke consequenties daarvan op aarde.
Niet alleen is het intellect van de mens gevallen, en is haar wijsheid 'dwaasheid' voor God, maar zoals Paulus ons ronduit meedeelt, houdt de Satanische macht die de oorsprong was van de val, ons verduisterd verstand onder een sluier wat het licht van het Evangelie ervan weerhoudt het te doordringen; “de ongelovigen, van wie de gedachten door de god van deze wereld zijn verblind, waardoor ze het licht van het evangelie niet kunnen zien, de luister van Christus, die het beeld van God is” - 2 Cor 4:4 (nieuwe bijbelvertaling)
“hun denken is door de god van deze wereld zo verblind...” – willibrord vertaling
Er staat niet 'de gedachten verblind' van de atheist, de ongeleerde, of de arme, maar van de 'ONGELOVIGEN', zodat het alle mensen van nature omvat, zoals Paulus ook zichzelf inbegrijpt – een man met het grootste intellect van zijn tijd – die met 'de zonen van ongehoorzaamheid zich liet leiden door de god van deze wereld" ... "het leven beheerst door zondige begeerten en wat zondige gedachten hem ingaven" ... "van nature een voorwerp van God's toorn”
Het 'Woord van het Kruis” is God's wapen, en enige wapen, in staat om de Satanische sluier te vernietigen, die over het gevallen intellect hangt; wat ook meteen de duivel's aanhoudende en standvastige versluiering van de boodschap van het Kruis is in alle religies die vanuit het verduisterde intellect zijn geboren. Het verstand verblind door Satan, is gemaakt om het Kruis af te wijzen; om ertegen te rebelleren; en om de betekenis van het Kruis oppervlakkig te maken, terug te schrikken voor het spreken over het Kruis; alles en alleen omdat het ' Woord van het Kruis' als 'kracht van God' de sluier van Satan zal vernietigen, en de dwaasheid van menselijke wijsheid in het zoeken naar God en de zaken van God, zal ontmaskeren.
Dan zal het verduisterd verstand verlicht worden door de WIJSHEID van God in het Kruis. “Christus gekruisigd, voor de Joden een struikelblok en voor de Grieken (heidenen) dwaasheid, maar voor allen die geroepen zijn, zowel Joden als Grieken, Christus God's kracht en wijsheid.” (1 Cor. 1:23-25)